دریادل
نزدیک نشو..خاکستری میشوی..اینجادلی راسوزانده اند...!
بهانه می تراشی برای نبودنت ساغرنوشت۲: نبودنت به بهانه های تراشیده شده نیاز ندارد تو بی بهانه رفتی ساغرنوشت۳: بهانه نچین برای این فاصله های نقطه چین.....!!!! رسم ما آوارگان ترک وفا و دوست نیست رسم ما دریادلان خشکاندن احساس نیست ما محبت را بنام دوست ارزان می کنیم تا"صداقت"زنده است ماهم رفاقت می کنیم
ساغرنوشت: چه تراش کار ماهری ...!! مدام بهانه می تراشی ساغرنوشت۲: سکوت می کنم در جواب بهانه هایت...!!!!!!!! ساغرنوشت۳: ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ازتوکه حرف میزنم تمام فعل هایم ماضی ست ماضی بعید .. ماضی خیلی خیلی بعید ...!!! کمی نزدیک تربیا دلم برای یک حال ساده تنگ شده ...!!
ساغرنوشت: چه راهی برام مونده جزسیاه کردن این صفحات؟؟؟؟؟؟ ساغرنوشت۱: نگاهموازخاطرات خیس برمیدارمو زل می زنم به ساعت شنی کاش میشد با افتادن آخرین شن آبی تمام خاطراتم پاک بشه ساغرنوشت۲:توی حصارآبی خاطراتت نقطه ی قرمزی بود به معنای توقف یعنی پایان خط قرمزی کشیدی بروی همه ی خاطرات آبی یعنی خط بطلان ومن میان آبی خاطرات وسرخی دلها اسیرماندم وسرگردان بگو تکلیف من چیست این میان؟؟؟؟؟؟؟ تویی که حتی جواب ندادی به تنهاسوال جاخوش کرده درکنج ذهنم چرا؟؟؟؟ بگوباران بگو ساغرنوشت۱: درهمین نزدیکی درهمین بحبوحه ی پاییز نفس می کشم هوایت را...!!! ساغرنوشت۲: عجیبه وقتی فرسنگ هافاصله بودبین ماچقدرنزدیک بودیم به هم حالافاصله ی ما به اندازه ی یه خم کوچه است وچه دوریم از هم تجلی میشه برام فرسنگ ها...!!!!!! وچه تلخ محاکمه می شوندپاییز و زمستان که برای جان دادن به درخت جان می دهند وچه ناعادلانه کمی آنطرف تر همه چیز به اسم بهار تمام می شود...!!! انگار اون نذره کوچیک اما بزرگ اسیرت کرد یادته؟؟؟؟؟؟؟؟ همون یه کاسه کوچولو گندم نذر کبوترای حرم همون که تو یه روز برفی زمستون ازته دل یه دختر پاییزی ادا شد وحالا جواب اون نذر داده شد مراد داده شد اما دیگه مریدی نبود... افسوس.... نوش دارو پس از مرگ سهراب... اسیرکویر شدی نه تومنتظرچنین اسارتی بودی نه من به اندازه خردلی درفکرم می گنجید همانا زندگی دنیای غیرمنتظره هاست چشمام پرشد بغض نشست کنج گلوم داشتم خفه میشدم ار این همه بغض سرخورده نگام پژمرد راه افتادم راه افتادم به جایی که نمی دونستم ب کجاختم میشه با هرقدم صدای خردشدن دلم رومی شنیدم کاش می شدایستاد تانشنوم دیگر تا نشکنم دیگر اما بایدمیرفتم باپاهایی که دیگه حسی توش نبود بانگاهی که فروغشو از دس داده بود بادلی که شکسته بود خیره موندم تونامردی دنیا تف انداختم توصورت این روزگار که .. آروم گفتی: "حلالم کن خداحافظ" همین تمام
ساغرنوشت:(برای اولین بار بعد رفتنت این آهنگوشنیدم آهنگی که پربود ازبغض: یه رفق بودی وصدتا دردسربودی واما از تو هیچوقت نبریدم تو ر واز خودم می دیدم پشت سر همه غریبه روبرم دیدم فریبه امافکر کردم کنارم شونه های یک رفیقه داشتم اشتباه میکردم تورفیق من نبودی من تاآخرباتوبودم تو از اولم نبودی... ********************* ساغرنوشت۲:داشتم اشتباه می کردم دوستی ما برعکس حرفا وقولات تا داشت تااا... ما آدما موجودات جالبی هستیم تاهای مارو صداقت ودوستی تعیین نمیکنه منافع وموقعیت ها تعیین میکنه حالاهم منافعت فرق کرده بود هم موقعیتت پس بایدبرای این تاااا نقطه ای گذاشته می شد. نقطه سرخط ... نمی دانم چرا چراهایم بی جواب ماند نمی دانم چرا سکوت صدای وهم انگیز بی دلیل نگفتن دلیلت را درگلو خفه می کند وبغض صدای فریادم را نم ی دا نم چ را؟؟
ساغرنوشت۱: گمانم گمان کردی بزرگ شدی و من کوچکم دیگر شاید گمانت گمان نبود ومن گمان می کنم که گمان می کنی شاید...!!!! ساغرنوشت۲: نمی دانم چه چرایی در ذهنت بهانه ای شدبرای رفتنت چرایی که هیچ وقت سوال نشد تاجوابی گرفته شودشایدمنطقی لا اقل تو جواب چرایم رابی جواب نگذار
به نسیم خاطره ای
گاهی تکانی می خورم
...
همین..!!
